TRENDY MAGAZYN | taniec | moda

Krakowskie Reminiscencje Teatralne - tanecznie... Organizowane od 1975 roku Krakowskie Reminiscencje Teatralne są jednym z najstarszych polskich festiwali teatralnych. Przez wiele lat funkcjonowały jako festiwal teatrów alternatywnych. W tym roku, po raz pierwszy w historii, część festiwalu poświęcona została tańcowi współczesnemu. I to właśnie główny, „taneczny” powód naszego nim zainteresowania. Widzowie obejrzeli pięć, wybranych przez Magdę Grudzińską - dyrektorkę festiwalu - spektakli, w tym cztery prezentujące interesujące dokonania artystów polskiego tańca.	Shall I Dance Marika fotografuje emocje, które ubiera w modową formę. Mimo krótkiego doświadczenia, zdołała już wyrobić własny styl. W swoich pracach stara się osiągnąć efekt analogowej niedoskonałości obrazu, wzbogacającej formę i dopełniającej treść. Uwielbia barwy złamane i zaniżony kontrast. Sesja Shall I Dance łączy w sobie delikatność i piękno baletu z kontrastującym zeń brudem i nieporządkiem. Pomysł zrodził się z fascynacji baletową perfekcją, subtelnością i kobiecością, a szczególny rodzaj scenerii urozmaica sesję, łamie sztampowy sposób fotografowania baletnic i odzwierciedla stan ducha autorki.
Who is who w polskim tańcu nowoczesnym - Anna Steller W 2005 roku wraz Magdą Jędrą, Grzegorzem Welizarowiczem i Zbigniewem Bieńkowskim założyła własny zespół „Good Girl Killer”. Sam taniec przestał jej wystarczać. Grupa skupiła się na działaniach artystycznych, które formalnie i ideowo zacierają granice pomiędzy sztukami, nie czynią rozgraniczenia na kulturę „wysoką” i „popularną”, korzystają z wynalazków technologii i z sentymentem odwołują się do przeszłości. - To działanie było bardziej performatywne, staraliśmy się poszerzyć taniec o multimedia, muzykę na żywo, słowo, obraz, dźwięk wydawany przez tancerzy. Poszłam w stronę performing art. Myślę, że to jest teraz moja droga.	Peter Pabst Trudność pracy z Piną nie polegała na tym, że była jakąś szczególnie skomplikowaną osobą. Miała wiele zalet, które czyniły współpracę możliwą, sprawiły że znaleźliśmy sposób na wspólne tworzenie. Oczywiście, jak każdy artysta tej rangi, miała skomplikowany charakter… ale to normalne. Ja też jestem skomplikowany, ale jakoś sobie poradziliśmy i robiliśmy spektakle. Trzeba zaznaczyć, że gdy Pina, robiła nowe spektakle, nie miała tekstu czy scenariusza. Nie miała pomysłu, który mogłaby sformułować, przekazać, wyjaśnić. Nie było nic! Dla scenografa oznacza to, że nie ma w takiej sytuacji nic do zaprojektowania!
RPA i reszta świata, czyli jak to było w Graz Break dance od lat traktowany jest na Mistrzostwach IDO nieco po macoszemu. Regułą na przykład jest bardzo późna pora rozgrywania tych konkurencji – na samym końcu dnia, albo źle dobrana przez DJ’a muzyka, która w tym roku zniszczyła nie najgorzej zapowiadający finał grup breakdance dorosłych. Ale i tu zdarzyło się coś ciekawego. O ile dotąd przewinęła się cała plejada bboys, bardziej lub mniej wyspecjalizowanych w power movies, o tyle w tym roku zaskoczyły dziewczyny. obeznane z tą dziedziną. Pierwsza z nich bgirl Queen Mary z Bułgarii chyba jako pierwsza dziewczyna w 30. letniej historii IDO, wygrała kategorię do lat 15...	Baltic Cup - więcej niż konkurs, więcej niż festiwal W roku 1999 po raz pierwszy odbyły się w Elblągu Mistrzostwa Świata Formacji Tanecznych. Wtedy nikt nie spodziewał się ani ogromnego sukcesu, ani nie przewidywał, że Mistrzostwa zapiszą się na stałe w kalendarzu imprez tanecznych, że będą przyciągały do Polski z roku na rok coraz to większą liczbę uczestników, sędziów, fanów tańca. Pierwsza edycja konkursu była też znaczącym sukcesem Elbląskiej Formacji Standardowej LOTOS – Jantar. Wtedy to formacja Antoniego Czyżyka wywalczyła tytuł Mistrzów Świata. I tak rok po roku, sukces za sukcesem, budowała się marka festiwalu Baltic Cup, a razem z nią dojrzewała bogata już historia Klubu Jantar.

* trendy magazyn * redakcja * reklama * archiwum * prenumerata * kontakt * www.wrock.pl